dejavu galerie podium
Ellen en Harrie Sijbers

Clemens Briels is een geboren kunstenaar. Al op vroege leeftijd wordt
zijn talent opgemerkt, maar gezien de tijdsgeest is kunstenaar worden
dan geen optie. De kost moet verdiend worden, en Briels gaat de reclamewereld
in. Na een succesvolle carrière, besluit hij in 1990 er toch
voor te gaan: hij wordt kunstenaar. En wat voor één! Wereldwijde faam
valt hem ten deel, vooral nadat hij in 2002 wordt verkozen tot officiële
artiest van de Olympische Winterspelen in Salt Lake City. Zijn werk is
zeer divers: schilderijen, beelden en glassculpturen bijvoorbeeld, maar
ook brillen en tassen. Op dit moment staat er in Polen een groot aantal
sculpturen van Briels’ hand in de binnenstad van Krakau.
Onbewuste inspiratie
De expositie bij galerie Dejavu zal bestaan uit recent werk van de veelzijdige artiest. Veel van zijn kunstvormen zullen hier worden getoond.
Imagines de la diaspora 140x160 cm
Clemens Briels heeft een geheel eigen stijl, herkenbaar uit duizenden.
Wat meteen opvalt is de kleurexplosie die in elk werk duidelijk aanwezig is. Daarnaast wordt zijn stijl gekenmerkt door de, door Briels immer gebruikte, karakteristieke figuren. Er is niemand anders die op deze manier afbeeldingen creëert. Wát er in zoveel kleur gecreëerd wordt is iets wat hij zelf omschrijft als ‘figuren die je op straat niet tegenkomt’. Deze figuren doen sterk denken aan de schilderingen van de Maya’s en Azteken. De gelijkenis met de Azteekse afbeeldingen is geen bewuste keuze. De kunstenaar werd steeds vaker op de overeenkomsten geattendeerd en pas toen zag hij het zelf ook.
Vrolijk en toegankelijk
Clemens Briels heeft dus een zekere artistieke band met de geschiedenis.
Una persona una reflexion
Wat betekent kunst verder in het leven van Briels? “Kunst is
vrijheid. Vrijheid om te creëren, maar ook vrijheid van leven. Doordat
een heleboel mensen mijn werk kopen, kan ik dingen doen op het
moment dat ik het wíl doen, en ik hoef het niet te doen als ik het níet
wil doen. Ik kan ook veel reizen, dat is gelukkig ook iets wat bij mijn
beroep hoort.”
De wereldreiziger haalt zijn inspiratie uit het leven van alledag, meestal uit dingen die hij lukraak tegenkomt. “Ik noteer dingen die ik tegenkom op straat waarvan ik denk dat die misschien bijzonder kunnen zijn. Daar haal ik mijn ‘opdrachten’ uit, om mezelf iets uit te laten voeren. Dat zijn dingen die voor een ander heel normaal zijn, maar voor mij niet. Zo vertaal ik een ervaring in Nice waar veel hondenpoep op straat ligt, naar een beeld van iemand die hondenpoep probeert te ontwijken: ‘Les danses Niçoise’.” Briels heeft geen politieke boodschap, maar wil gewoon vrolijke, toegankelijke kunst maken.

© 2010 - 2012 dejavu